فیلم با نمایی از تصویرنگاره‌هایی از دوران باستان شروع می‌شود: طراحی‌ها و نقاشی‌های روی صخره‌ها که از نیاکان احتمالی سرخپوستان هوپی[۱] در جنوب غربی آمریکا بر جای مانده‌اند. این تصاویر مرموز، صورت‌های شبه-انسانی را نشان می‌دهند که احتمالاً نماد ارواح یا خدایان هستند. مجموع این تصاویر، حضور خاموش جهان و فرهنگی را شکل می‌دهد که از ریشه و اساس با جهان و فرهنگ کنونی ما متفاوت است. 

نماهای بعدی، یک گلولۀ انفجاری در حال احتراق، عناصر سازندۀ یک ساختار فلزی و ذرات خرد باقی‌مانده از انفجار را نشان می‌دهند که مانند برفی خاموش از آسمان به زمین می‌ریزند. برای یک آنِ کوتاه، راکت غول‌آسایی را می‌بینیم که از یک سکوی پرتاب موشک پرتاب می‌شود. نوای آواز-کُری آرام و محزون موسیقی متن، یک کلمۀ واحد را ادا می‌کند: «کویانیس‌کاتسی». «کویانیس‌کاتسی»، یک واژۀ هوپی و به معنای «زندگی دیوانه‌وار»، «زندگی خارج از تعادل»، یا «وضعیتی از زندگی که سبک متفاوتی از زیستن را ایجاب می‌کند» است.

به دنبال این مقدمۀ کوتاه، شاهد یک سکانس طولانی از نماهای پانورامایی[۲] هستیم که نقاط تماشایی و زیبایی از غرب آمریکا را به نمایش می‌گذارند: پارک ملی «کانیون‌لندز»، «مانیومنت ولی» یا درۀ یادبود، پارک ملی «گرند کانیون»، «دث‌ولی» یا درۀ مرگ، پارک ملی «حفره‌های کارلزبد» و چشم‌اندازهایی از این قبیل. تخته‌سنگ‌های عریان، نمای غالب بر این چشم‌اندازها هستند. آنچه در این تصاویر می‌بینیم درواقع ساختار استخوانی زمین است – قسمتی از سطح زمین که به‌کندی تمام در گذر زمان دستخوش تغییر و تحول می‌شود. لایه‌های عظیم و حجیم شکل‌گیری‌های زمین‌شناختی، ما را به یاد بازه‌های وسیع زمانی‌ای می‌اندازند که چشم‌اندازهای کنونی در گذر آن‌ها به وجود آمده‌اند – در طول صدها میلیون سال و در برخی مناطق بیش از یک میلیارد سال.

پدیده‌های طبیعی دیگر، مطابق و هماهنگ با تغییر لحن موسیقی متن، به تصویر کشیده می‌شوند: شکل‌گیری نمایشی و مهیج ابرها، آبشارهای غول‌آسا، امواج خردکنندۀ اقیانوس و سطوح آبی در مقیاس‌های وسیع. حرکت ابرها با تصاویر زمان-گریز[۳] نشان داده ‌می‌شوند (و به‌این‌ترتیب سرعت شکل‌گیری آن‌ها با دور تند به نمایش درمی‌آیند) و این در حالی است که برخی از نماهای جریان‌های آب‌ با دور کند به تصویر کشیده می‌شوند. موسیقی قوی فیلم، نمایش این عناصر را در قالب چیزی شبیه به یک ترکیب کیهانی، تلفیق و القا می‌کند. ما زمین را در وضعیت پیش از تقلیل یافتنش به مواد خام موردنیاز برای تولیدات صنعتی، زمین را با شکوه و جلال اصیل آن، می‌بینیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده + 17 =