ویژه‌نامه

کارول لمبارد

فیلم بیوگرافی

با مرگ «کارول لمبارد» سی‌وچهارساله در یک سانحۀ هوایی در پروازی که برای انجام امور خیرخواهانۀ مربوط به جنگ جهانی دوم داشت، صنعت فیلم‌ و سینمای آمریکا، یکی از مستعدترین و باهوش‌ترین بازیگرانش را از دست داد. «لمبارد» که کارش را با درخشش در نقش زیبای مایوپوشِ فیلم‌های صامتِ استودیو «مک سنت»، شروع کرده بود، بعدها ستارۀ کمدی‌های کلامیِ «قرن بیستم» (سال 1934) شد؛ کمدی‌هایی مثل «مرد من گادفری» (1936) که در آن نقش «آیرین بولاک» را در کنار همسر سابقش، «ویلیام پاول» در نقش «گادفری»، بازی کرد و برای آن نامزد دریافت اسکار شد؛ و «هیچ‌چیز مقدس نیست» (1937) که در آن نقش «هازل فلگ» نه‌چندان محکوم را داشت؛ اما «لمبارد» در نقش‌های درام هم بازیگر قابلی بود که استعداد ذاتی‌اش در اجرای ملایم و ملموسی که به‌عنوان یک پرستار در یکی از آخرین فیلم‌هایش، «شب زنده‌داری» (1940) به نمایش گذاشت و همین‌طور در «عقاب و شاهین» (1933)، «فقط اسمی» (1939) و «آن‌ها می‌دانستند چه می‌خواهند» (1940)، کاملاً مشهود است. حضورهای موفق دیگر «لمبارد» شامل همکاری‌اش با «فرد مک موری» در چندین فیلم است که بهترینشان،  «دست‌ها روی میز» (1935) و «پرنسس بی‌خبر می‌آید» (1936)، هستند که در دومی، به شکلی ظریف و طنزآمیز، شخصیت «گرتا گاربو» را تقلید کرده بود. دو فیلم آخر این بازیگر، بهترین اجراهای او را به تصویر می‌کشند: «آقا و خانم اسمیت» (1940) و هجویۀ جنگیِ «ارنست لوبیچ»، یعنی «بودن یا نبودن» (1942). «لمبارد» از 1931 تا 1933 همسر «ویلیام پاول» و از 1939 تا زمان مرگش، همسر «کلارک گیبل» بود.

نقل‌قول‌های شخصی

  • همیشه با یک کد مردانه زندگی کرده‌ام که متناسب با یک دنیای مردانه بوده، اما درعین‌حال، هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم که اولین وظیفۀ یک زن، انتخاب سایۀ مناسبِ ماتیکش است.
  • هاوارد هاوکز: «دختر شگفت‌انگیزی است. مثل یک ساس، دیوانه است.»
  • (دربارۀ اینکه چرا با «اورسن ولز» کار نمی‌کند) «در کار با «ولز» هیچ‌وقت من برنده نیستم. اگر فیلم حسابی گل کند، اعتبارش به او می‌رسد و اگر افتضاح شود، من سرزنش می‌شوم».
  • «بیل پاول» تنها بازیگر باهوشی است که تابه‌حال دیده‌ام.
  • دربارۀ مفهوم خدا: «فکر نمی‌کنم زیاد برایم جدی باشد و شاید بعضی‌ها این را درک نکنند. به همین خاطر است که هیچ‌وقت راجع به این موضوع حرف نمی‌زنم. فکر می‌کنم همه‌چیز همین‌جا است – در کوه‌ها و صحراها. فکر هم نمی‌کنم که خدا یک موجود احساساتی و مهربان باشد. در آخر، بهتر است قبل از آنکه مردم خیلی بیشتر از این به بیراهه بروند، آن‌ها را به راه برگردانند. فکر می‌کنم معبد شما، زندگی هرروزه‌ای است که دارید.»
  • فکر می‌کنم ازدواج کردن کار خطرناکی است. اینکه دو تا آدم سعی کنند صاحب همدیگر شوند، اشتباه است. فکر نمی‌کنم شعلۀ عشق دوامی داشته باشد. عقل آدم باید مسئولیت موفقیت زندگی زناشویی را بر عهده بگیرد، نه احساسش. باید یک رابطۀ دوستانه باشد – یک همراهی آرام که بتواند با گذشت سال‌ها دوام خودش را حفظ کند.
  • از بودن در این کشور لذت می‌برم. پارک‌ها و بزرگراه‌ها و مدرسه‌های خوب و هر کاری که این دولت می‌کند را دوست دارم. همۀ این‌ها به کنار، هر سِنتی که هرکسی برای مالیات پرداخت می‌کند به نفع خودش خرج می‌شود. من به 465.000 دلار در سال برای خودم نیازی ندارم، پس چرا چیزی را که نیاز ندارم برای توسعۀ کشور، به دولت ندهم. هیچ جایی بهتر از این برای خرج کردن این پول نیست.
  • (آخرین صحبت‌هایش برای مردم، قبل از آنکه عازم سفر هوایی‌اش برای جمع‌آوری اعانه برای جبهه‌های جنگ شود، 15 ژانویۀ 1942) قبل از آنکه از همه‌تان خداحافظی کنم، بیایید –در این فریاد شادی با من هم‌صدا شوید – «پ مثل پیروزی!»

 

© AllMovie, a division of All Media Network, LLC.  |  All Rights Reserved

Read In English

Carole Lombard Biography
Film Biography By Rovi

When Carole Lombard died at the age of 34 in a plane crash following a World War II war bond drive, the American film industry lost one of its most talented and intelligent actresses. Starting out in silent films as a Mack Sennett bathing beauty, she later epitomized screwball comedy in Twentieth Century (1934); My Man Godfrey (1936), for which she was Oscar nominated as Irene Bullock, with ex-husband William Powell as Godfrey; and Nothing Sacred (1937), playing the not-so-doomed Hazel Flagg. But Lombard was also a capable dramatic actress whose talents can be seen in her subdued performance as a nurse in one of her final roles, in Vigil in the Night (1940), as well as in The Eagle and the Hawk (1933), In Name Only (1939) and They Knew What They Wanted (1940). Other fine appearances include teaming with Fred MacMurray in several films, the best of which are Hands Across the Table (1935) and The Princess Comes Across (1936), in which Lombard does a humorously accurate Greta Garbo takeoff. Her two final films contain two of her best performances: Mr. and Mrs. Smith (1940) and the Ernst Lubitsch war satire, To Be or Not To Be (1942). She was married to William Powell from 1931-33 and to Clark Gable from 1939 til her death.

Personal Quotes

I’ve lived by a man’s code designed to fit a man’s world, yet at the same time I never forget that a woman’s first job is to choose the right shade of lipstick. | “Marvelous girl. Crazy as a bedbug” – Howard Hawks. | (on why she wouldn’t work with Orson Welles) “I can’t win working with Welles. If the picture’s a huge hit, he’ll get the credit and, if it’s a flop, I’ll be blamed”. | Bill Powell is the only intelligent actor I’ve ever met. | Of the concept of God: “I don’t seem to get solemn about it, and some people might not understand. That’s why I never talk about it. I think it’s all here — in the mountains and the desert. I don’t think God is a softie, either. In the end, it’s better if people are forced back into — well — into being right, before they’re too far gone. I think your temple is your everyday living.” | I think marriage is dangerous. The idea of two people trying to possess each other is wrong. I don’t think the flare of love lasts. Your mind rather than your emotions must answer for the success of matrimony. It must be friendship — a calm companionship which can last through the years. | I enjoy this country. I like the parks and the highways and the good schools and everything that this government does. After all, every cent anybody pays in taxes is spent to benefit him. I don’t need $465,000 a year for myself, so why not give what I don’t need to the government for improvements of the country. There’s no better place to spend it. | (Her last words to the public before leaving on a fund-raising flight for the war effort, January 15, 1942) Before I say goodbye to you all, come on – join me in a big cheer – ‘V for Victory!’

© AllMovie, a division of All Media Network, LLC.  |  All Rights Reserved

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 + 7 =